Microsoft Entra ID – czym jest i jak z niego korzystać w firmie
Co Entra ID robi na co dzień
- Przechowuje tożsamościKonta pracowników, konta gości z firm zewnętrznych, konta techniczne aplikacji. To jedno miejsce, w którym pracownik jest zakładany i z którego jest usuwany przy odejściu.
- Potwierdza tożsamośćHasło, drugi składnik, klucz sprzętowy albo logowanie bez hasła. Entra ID decyduje, co w danej sytuacji wystarczy.
- Ocenia każde logowanieKto, z jakiego urządzenia, z jakiego kraju, o jakiej porze. Nietypowa kombinacja skutkuje dodatkowym pytaniem albo blokadą.
- Wpuszcza do aplikacjiJedno logowanie otwiera pocztę, pliki, komunikator i aplikacje zewnętrzne podpięte do katalogu – bez osobnych haseł do każdej z nich.
- Zapisuje, co się wydarzyłoHistoria logowań i zmian uprawnień. To materiał do monitorowania i dowód przy wyjaśnianiu incydentu.
Entra ID a Active Directory – to nie to samo
Nazwy są mylące, a różnica zasadnicza. Active Directory to usługa działająca na serwerze w siedzibie firmy, zarządzająca komputerami w sieci lokalnej. Entra ID działa w chmurze i zarządza dostępem do usług sieciowych. Wiele firm ma oba naraz, połączone synchronizacją.
| Cecha | Active Directory | Entra ID |
|---|---|---|
| Gdzie działa | Na serwerze w firmie | W chmurze Microsoftu |
| Czym zarządza | Komputerami i serwerami w sieci lokalnej | Dostępem do usług sieciowych i aplikacji |
| Zasady grupowe | Tak, klasyczne zasady grupowe | Nie – odpowiednikiem jest zarządzanie urządzeniami przez Intune |
| Praca poza biurem | Wymaga połączenia z siecią firmy | Działa wszędzie tam, gdzie jest internet |
| Uwierzytelnianie wieloskładnikowe | Wymaga dodatkowych rozwiązań | Wbudowane |
Dostęp warunkowy – najważniejsza rzecz, jaką można tu włączyć
Dostęp warunkowy to zestaw reguł sprawdzanych przy każdym logowaniu. Zamiast pytać wszystkich o drugi składnik przy każdym otwarciu poczty, system pyta wtedy, gdy coś odbiega od normy. Dla pracownika oznacza to mniej przeszkód, dla firmy mniej otwartych drzwi.
| Reguła | Co blokuje | Uciążliwość dla zespołu |
|---|---|---|
| Drugi składnik przy logowaniu z nieznanego urządzenia | Wykorzystanie wykradzionego hasła | Żadna przy pracy z własnego sprzętu |
| Blokada logowania spoza wybranych krajów | Większość automatycznych prób z zagranicy | Żadna, dopóki nikt nie wyjeżdża |
| Dostęp tylko z urządzeń zarejestrowanych w firmie | Logowanie z prywatnego, niezabezpieczonego sprzętu | Wymaga wcześniejszej rejestracji urządzeń |
| Wyższe wymagania dla kont administracyjnych | Najgroźniejszy scenariusz – przejęcie konta z uprawnieniami | Dotyczy kilku osób |
| Blokada starych protokołów logowania | Metody omijające drugi składnik | Żadna, o ile nie ma starych aplikacji |
Ostatnia reguła bywa pomijana, a jest krytyczna. Starsze protokoły uwierzytelniania nie obsługują drugiego składnika – dopóki są włączone, napastnik z samym hasłem może ominąć całe zabezpieczenie.
Plany – co jest w którym
| Plan | Co daje | Dla kogo |
|---|---|---|
| Wersja bezpłatna | Konta, grupy, logowanie jednokrotne, podstawowe uwierzytelnianie wieloskładnikowe | Firmy, które dopiero zaczynają |
| P1 | Dostęp warunkowy, zarządzanie grupami, samodzielny reset hasła, hybrydowe połączenie z Active Directory | Większość firm – tu jest realna wartość |
| P2 | Wykrywanie ryzykownych logowań, dostęp uprzywilejowany na czas, przeglądy uprawnień | Organizacje z rozbudowaną strukturą uprawnień |
Plan P1 wchodzi w skład części pakietów Microsoft 365 dla firm – warto sprawdzić, co już jest opłacone, zanim kupi się cokolwiek osobno. Zdarza się, że firma płaci za pakiet z dostępem warunkowym i go nie używa. Ceny i zawartość pakietów Microsoft zmienia okresowo, więc przed decyzją zawsze potwierdzamy stan bieżący u dostawcy.
Od czego zacząć
Pierwsze trzy kroki są wykonalne w wersji bezpłatnej albo w pakiecie, który firma już opłaca, i dają największą część efektu. To ta sama kolejność, którą opisujemy przy Zero Trust – bo Entra ID jest narzędziem, którym ten model się realizuje.
Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa wymaga kontroli dostępu – art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. c – bezpiecznych środków komunikacji uwzględniających uwierzytelnianie wieloskładnikowe – lit. l – oraz polityk kontroli dostępu – lit. n.
Entra ID jest narzędziem, którym te wymogi się realizuje w środowisku Microsoftu. Włączenie drugiego składnika i reguł dostępu warunkowego pokrywa literę l i praktyczną stronę litery c.
Litera n mówi jednak o politykach, a nie o ustawieniach. Sama konfiguracja nie wystarczy – potrzebny jest dokument opisujący, kto przyznaje dostęp, na jakiej podstawie, kto go odbiera przy odejściu pracownika i jak często lista jest przeglądana. Kontrola sprawdzi jedno i drugie, a ustawienia bez dokumentu są równie niepełne jak dokument bez ustawień.
Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa.
Najczęstsze pytania
Czy Entra ID to to samo co Azure AD?
Tak. Microsoft zmienił nazwę w 2023 roku, funkcje pozostały te same. W starszej dokumentacji, artykułach i częściach interfejsu nadal spotyka się dawną nazwę.
Czy muszę mieć serwer, żeby z tego korzystać?
Nie. Entra ID działa w chmurze i nie wymaga niczego w siedzibie firmy. Serwer z Active Directory bywa potrzebny do starszych aplikacji i wtedy oba katalogi łączy się synchronizacją.
Co się dzieje przy odejściu pracownika?
Zablokowanie konta w Entra ID odcina dostęp do poczty, plików i aplikacji podpiętych do katalogu. Dlatego jedno miejsce zarządzania tożsamością jest tak istotne – bez niego trzeba pamiętać o kilkunastu systemach osobno.
Czy dostęp warunkowy przeszkodzi w pracy?
Przy rozsądnych regułach nie. Logowanie ze znanego urządzenia w normalnych warunkach przebiega bez dodatkowych pytań. Reguły warto wprowadzać stopniowo, obserwując raporty, i dopiero potem egzekwować.
Czy warto dopłacać do wyższego planu?
Zależy od skali. Przy kilkunastu osobach dostęp warunkowy i drugi składnik załatwiają większość ryzyka. Przy rozbudowanej strukturze uprawnień i wielu administratorach sensu nabierają przeglądy dostępu i podnoszenie uprawnień na czas.
Zaczynamy od raportu: czy drugi składnik działa na wszystkich kontach, czy stare protokoły są zablokowane i kto ma uprawnienia administracyjne. Zwykle wystarczy to, by wiedzieć, gdzie jest ryzyko.